Introductionบทนำ

พาดหัวโผล่ในแชท ดูสำคัญหรือน่าตกใจพอ นิ้วก็ส่งเข้ากลุ่มได้ภายในไม่กี่วินาที เนื้อหาข้างในยังไม่ถูกเปิด และบ่อยครั้งก็ไม่ถูกเปิดอีกเลย

การส่งแบบนี้คนละเรื่องกับการอยู่ในห้องที่เสียงส่วนใหญ่พูดเหมือนกัน ห้องนั้นคือเรื่องของสิ่งที่ได้ยิน ส่วนบทความนี้คือจังหวะของนิ้วที่กดส่ง คนส่งข่าวได้หลายสำนัก แล้วยังไม่ได้อ่านสักชิ้น

หัวข้อที่ 1 · Not Beliefเมื่อการส่งต่อไม่ใช่การบอกว่าเชื่อ

Gordon Pennycook และคณะพบว่าความจริงของพาดหัวมีผลมากต่อการตัดสินว่าข่าวนี้ถูกต้อง แต่มีผลน้อยต่อความตั้งใจจะแชร์ การส่งต่อจึงไม่ได้รับประกันว่าคนส่งเชื่อเรื่องนั้น จริงๆ แล้วเมื่อถูกถามตรงๆ คนส่วนใหญ่บอกว่าการแชร์ข่าวที่ถูกต้องเป็นเรื่องสำคัญ

ช่องว่างนี้อยู่ที่ความสนใจขณะกำลังจะกดส่ง บนฟีด สายตาไปอยู่ที่ความแรงของพาดหัว ความรู้สึกว่าต้องรีบบอกต่อ และภาพว่าคนในกลุ่มจะเห็นเราอย่างไร ความถูกต้องยังเป็นค่าที่คนถืออยู่ แต่มันไม่ได้อยู่ตรงหน้าในวินาทีนั้น

หัวข้อที่ 2 · Never Clickedเมื่อลิงก์ที่ถูกส่งไม่มีใครเปิด

Maksym Gabielkov และคณะศึกษาลิงก์ข่าวที่ถูกพูดถึงบนทวิตเตอร์ แล้วพบว่า URL ส่วนใหญ่ไม่มีใครคลิกเลย จำนวนครั้งที่เรื่องหนึ่งถูกส่งต่อจึงบอกไม่ได้ว่ามีคนอ่านเนื้อหา การถูกพูดถึงกับการถูกเปิดเป็นคนละเลข

ในกลุ่มแชท ลิงก์ที่ถูกส่งแล้วนิ่งอยู่ก็ทำงานแบบนี้ได้ พาดหัวเดินทางต่อได้โดยที่เนื้อหาไม่ต้องถูกอ่านสักครั้ง คนรับจึงอาจส่งต่อชั้นต่อไปจากพาดหัวเดิมอีกที

หัวข้อที่ 3 · Pauseเมื่อถามว่าถูกต้องก่อน จะส่งคนละแบบ

Gordon Pennycook และ David Rand พบว่าการคิดวิเคราะห์ช่วยให้คนแยกพาดหัวที่ฟังไม่ขึ้นออกจากพาดหัวที่สมเหตุสมผลได้ แม้พาดหัวนั้นจะเข้าข้างฝ่ายที่ตัวเองเชียร์ การหยุดคิดจึงไม่ใช่การเปลี่ยนฝ่าย มันคือการให้ความน่าจะเป็นของเรื่องได้ทำงาน

ในงานต่อมาของ Pennycook และคณะ การชี้ความสนใจไปที่ความถูกต้องก่อนตัดสินใจแชร์ ทำให้คุณภาพของข่าวที่คนส่งต่อสูงขึ้น ทั้งในการสำรวจและในการทดลองบนทวิตเตอร์ คำถามสั้นๆ ว่าเรื่องนี้ถูกต้องแค่ไหน พอจะดึงค่าที่คนรู้อยู่แล้วกลับมาที่นิ้ว

หัวข้อที่ 4 · Before Sendingส่งต่อหลังจากได้เห็นเนื้อหาแล้ว

การเลิกส่งข่าวทั้งก้อนไม่จำเป็น ข่าวที่ควรไปถึงคนในกลุ่มยังมี ลองทำสามอย่างนี้ก่อนนิ้วจะกด

  1. Open One Screen (เปิดหนึ่งหน้าจอ)

    ก่อนส่ง เปิดลิงก์จนพ้นพาดหัวอย่างน้อยหนึ่งหน้าจอ ดูว่าเนื้อหาพูดอย่างที่พาดหัวสัญญาไว้ หรือพาดหัวแรงกว่าเรื่องที่อยู่ข้างใน

  2. Ask If True (ถามว่าถูกต้องแค่ไหน)

    ก่อนกดส่ง ถามตัวเองหนึ่งคำว่าเรื่องนี้ถูกต้องแค่ไหน ใครเป็นคนเขียน และลงเมื่อไร คำถามนี้ดึงความสนใจกลับมาที่ความถูกต้อง ในจังหวะที่นิ้วกำลังจะทำงานแทน

  3. Add One Line (เขียนเองหนึ่งประโยค)

    ถ้าจะส่ง เขียนเองหนึ่งประโยคว่าอ่านแล้วเห็นอะไร ถ้าเขียนประโยคนั้นไม่ได้ ยังไม่พร้อมส่ง การส่งลิงก์เปล่าให้พาดหัวยืมปากเรา

Conclusionบทสรุป

การกดส่งคือการยืมความน่าเชื่อถือของเราไปให้พาดหัวนั้น พาดหัวเดินทางได้โดยที่เนื้อหายังไม่ถูกอ่าน การเปิดหนึ่งหน้าจอก่อนส่ง คือการให้สิ่งที่คนในกลุ่มได้รับมาตรงกับสิ่งที่เราเห็นแล้ว

ลองทำแบบทดสอบด้านล่าง เพื่อสำรวจว่าคุณกำลังเปิดก่อนส่ง หรือกำลังให้พาดหัวทำงานแทนการอ่าน

คุณกดส่งต่อทั้งที่ยังไม่ได้อ่านบ่อยแค่ไหน?

แบบทดสอบ 5 ข้อ ใช้เวลาไม่ถึง 1 นาที พร้อมคำอธิบายผลและคำแนะนำ ผลลัพธ์เก็บอยู่บนเครื่องคุณเท่านั้น

อ่านเพิ่มเติม

  1. Pennycook, G., Epstein, Z., Mosleh, M., Arechar, A. A., Eckles, D., & Rand, D. G. (2021). Shifting attention to accuracy can reduce misinformation online. Nature, 592(7855), 590–595.
  2. Pennycook, G., & Rand, D. G. (2019). Lazy, not biased: Susceptibility to partisan fake news is better explained by lack of reasoning than by motivated reasoning. Cognition, 188, 39–50.
  3. Gabielkov, M., Ramachandran, A., Chaintreau, A., & Legout, A. (2016). Social clicks: What and who gets read on Twitter? ACM SIGMETRICS Performance Evaluation Review, 44(1), 179–192.

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ความรู้ ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือการรักษา หากคุณรู้สึกเครียด วิตกกังวล หรือทุกข์ใจจนกระทบชีวิตประจำวัน สามารถโทรปรึกษาสายด่วนสุขภาพจิต 1323 หรือพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตได้ การระบุหมายเลขนี้เป็นการชี้ทางเท่านั้น ไม่ได้หมายความว่าหน่วยงานเจ้าของสายด่วนรับรองเนื้อหาของเว็บ

กลับคลังบทความ